Aan het einde van een drukke periode vinden we het zelf mooi om even achterom te kijken. Niet zozeer om elk feest los te benoemen, maar om te zien welke patronen we steeds terug zien komen. Want die zijn vaak interessanter dan een opsomming van locaties en datums.
Wat ons dit voorjaar opviel: de booth wordt steeds vaker een sociale plek in plaats van een fotohoek. Mensen komen er niet alleen voor een fotostrip, maar ook om elkaar tegen te komen. We zien gasten van afdelingen die elkaar de hele week niet spreken plotseling samen poseren - en dat is voor ons een groter compliment dan elk individueel mooi shot.
We merken ook dat organisatoren steeds bewuster nadenken over wáár de booth komt te staan. Niet meer in een vergeten hoekje achter de garderobe, maar centraal bij de bar of op de route tussen diner en dansvloer. Daar wordt elke booth meteen drukker - en gemoedelijker.
Ten slotte: de momenten die ons zelf bijblijven zijn vaak niet de spectaculaire opstellingen, maar kleine dingen. Een opa die voor het eerst een Spiegel-photobooth ziet werken. Een collega die net na een toespraak gaat huilen van het lachen. Een bruidspaar dat aan het einde van de avond hun stripje in een lijstje thuis bekijkt. Daar doen we het voor.